مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٢٣ - احاديث و مواعظ متفرقه

موقعيتى بر قلب بنده‌اى، اين دو مطلب وارد نمى‌شود، مگر اينكه خداوند آنچه را كه او اميد دارد، به وى مرحمت مى‌كند و از آنچه بيمناك است او را مصون مى‌دارد (١٧).» ابو سعيد خدرى مى‌گويد: پيامبر خدا ٦ فرمود: «خداوند از بنده‌اى كه نماز جماعت بخواند و بعد از نماز از او درخواست حاجتى بكند، شرم مى‌كند، كه تا حاجتش برآورده نشده از نماز برگردد (١٨).» و از آن بزرگوار است كه فرمود: «بيشترين خطاهاى فرزند آدم برخاسته از زبان اوست (١٩).» و آن گرامى فرمود: «هر كس زبانش را حفظ كند خداوند ناموس او را بپوشاند، و هر كس خشم خود را فرو خورد، خداوند عذاب خود را از او باز دارد، و هر كس از خدا پوزش بطلبد، خداى بزرگ عذر او را بپذيرد و از گناه او درگذرد (٢٠).» و آن حضرت فرمود: «هر كه به غلام و كنيزش نسبت زنا دهد، خداوند در روز قيامت بر او حدّ، جارى مى‌كند مگر اين كه آنچه گفته است، راست باشد (٢١).» و نيز فرمود: «با همّت‌ترين مردم آن مؤمنى است كه براى دنيا و آخرتش همّت مى‌ورزد (٢٢).» و فرمود: «هر كس در خلوت دو ركعت نماز بگزارد كه جز خداى بزرگ و فرشتگان الهى كسى او را نبيند، از آتش دوزخ بر كنار خواهد بود (٢٣).» و نيز فرمود: «هر گاه گروهى در انجمنى بنشينند و برخيزند، و خداى بزرگ را در آن انجمن ياد نكنند، روز قيامت جز حسرت چيزى عايد آنها نشود (٢٤).» و فرمود: «بنده‌اى نمى‌تواند پرهيزگار باشد مگر اين كه زبانش را نگهدارد (٢٥).» و آن بزرگوار فرمود: «زياد استغفار كنيد، زيرا خداوند بزرگ استغفار را به‌