مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٣٠ - سرزنش ديگران

حضرت داود (ع) به بنى اسرائيل فرمود: همه جمع شويد، مى‌خواهم دو كلمه، در ميان شما بگويم، بنى اسرائيل در خانه داود (ع) گرد آمدند، از خانه، بيرون آمد و فرمود: اى بنى اسرائيل! نبايد جز غذاى حلال داخل شكمتان وارد شود، و جز سخن خوب نبايد از دهانتان بيرون بيايد.

حضرت سليمان (ع) مى‌فرمايد: كسى كه بر هواى نفسش پيروز شود، سرسختتر است از آن كسى كه شهرى را به تنهايى فتح كند.

زن قرشيّه‌اى موهاى سرش را از ته زد، با اينكه بهترين موها را داشت، علّت اين امر را از او پرسيدند گفت: روزى مى‌خواستم در منزل را ببندم، مردى چشمش افتاد، و سرم برهنه بود، ديگر به هيچ وجه مويى را كه نامحرم ديده باقى نمى‌گذارم.

خودت را به سيرى از راه حلال عادت نده، تا مبادا دچار خوردن حرام شوى.

گروهى در يك مجلس انسى در باره سختترين كارها گفتگو مى‌كردند، پس همه بر اين مطلب كه پرهيزكارى سختترين كارهاست، هم عقيده شدند. يكى آمد و گفت: نماز زحمت دارد، صدقه دادن هزينه دارد، و چه قدر پرهيزكارى آسان است! هر وقت امرى به تو مشتبه شد، آن كار را نكن! يكى از بزرگان مى‌گويد: مالى كه دستت مى‌رسد، ببين در مرحله آخر از كجا آمده است؟! جابر مى‌گويد: از پيامبر خدا شنيدم كه به كعب بن عجره مى‌فرمود:

«كسى كه گوشتش از حرام روييده باشد، وارد بهشت نمى‌شود، براى او آتش جهنم سزاوارتر است.» (١٦) از آن گرامى است: «همانا خداوند ورود بر بهشت را بر كسى كه از راه حرام تغذيه كرده است، حرام ساخته است.» (١٧) حذيفه، در حديث مرفوعى نقل كرده است: گروهى روز قيامت مى‌آيند كه داراى حسناتى به اندازه كوهها بوده‌اند اما خداوند آنها را ارزش و اعتبارى قائل نمى‌شود، و دستور مى‌دهد آنان را به جهنم ببرند، سلمان عرض كرد: يا