مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٥٧ - سرزنش ديگران

درازى راه، و دورى سفر و سختى جاى ورود (٨٥) [قبر و ...].» و از آن بزرگوار است: «آگاه باشيد كه دنيا به سرعت رو مى‌گرداند، و باقى نمانده است از آن مگر ته‌مانده ظرفى كه دور ريخته مى‌شود، و بدانيد كه آخرت نزديك است، و براى هر يك از دنيا و آخرت فرزندانى است، پس شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد، زيرا بزودى در قيامت هر فرزندى به مادر خود ملحق مى‌شود، و بدانيد كه امروز روز عمل است و حساب و بازخواستى ندارد و فردا روز حساب و بازخواست و ديگر موقع كار نيست.» (٨٦) محمد بن واسع به گروهى گذر كرد، گفتند: اينان پارسايانند، او گفت:

دنيا چه ارزشى دارد كه پارسايش قابل ستايش باشد! لقمان به پسرش گفت: پسرك من! همان طورى كه مى‌خوابى، همان طور مى‌ميرى! و همان طورى كه از خواب بيدار مى‌شوى، همان طور برانگيخته مى‌شوى.

به عابدى گفتند: چرا دنيا را ترك گفتى؟ جواب داد: زيرا مرا از حلالش مانع شدند، و من خود از حرامش خوددارى كردم.

به ديگرى گفته شد: از دنيا بهره خود را بگير كه تو بزودى از دنيا خواهى رفت. گفت: پس اكنون واجب شد كه از دنيا بهره‌اى نگيرم! ابو حازم مى‌گويد: فرزند آدم در دنيا به هيچ حال نيست، مگر اينكه تصوير او در عرش به همان حال است، بعد يكى از شنوندگان به او گفت: اگر خداوند به تو نگاه مى‌كند كه تو اطاعت او را مى‌كنى يا معصيتش را، مهمتر از تصوير تو در عرش است، و اگر تمام مردم روى زمين به تو بنگرند، تو مايل خواهى بود كه تو را در حالى كه دوست دارى ببينند نه در حالى كه دوست ندارى، پس چگونه نسبت به پروردگار توانايى كه خيانت چشمها و انديشه‌هاى نهانى مردم را مى‌داند؟ خداوند به حضرت عيسى (ع) وحى كرد: اى عيسى چون زمين زير پاى مردم با مردم شكيبا و فروتنى كن، و در بخشندگى چون آب روان، و در مهربانى‌