مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٤٢٤ - متن عربى دوستى براى خدا و پيامبر

باشم آرزوى خوشى نمى‌كنم. پس عابد دستش را روى سرش گذاشت و گفت: به خدا كه اين يك خصلت كوچك! اين خصلت به خدا سوگند بزرگ است و ديگران توانايى آن را ندارند.

پيامبر ٦ فرمود: ايمان بنده‌اى كامل نمى‌شود مگر اين كه اندك داشتن چيزى را بيشتر از زيادى آن و گمنامى را بيش از شهرت دوست بدارد (٣٠).

و نيز فرمود: سه چيز است كه هر كس دارا باشد ايمانش كامل است: از سرزنش سرزنش‌كننده‌اى در راه خدا نترسد، و در هيچ كارش رياكارى نكند، و هر گاه دو كار بر او عرضه شود كه يكى مربوط به دنيا و ديگرى مربوط به آخرت، آن كارى را كه مربوط به آخرت است، بر كار دنيا مقدم دارد (٣١).

پيامبر ٦ فرمود: ايمان بنده‌اى كامل نيست مگر اينكه سه خصلت در او باشد: هر گاه خشمگين شد، اين خشم باعث بيرون شدن از حق نگردد، و اگر خوشحال بود، خوشحالى باعث بيهوده‌گرايى او نشود، و هر گاه توانا بود، به چيزى كه حق ندارد دست درازى نكند (٣٢). پس اينها شرايطى است كه پيامبر ٦ براى ايمان بيان كرده است، و عجب از كسى كه ادّعاى ديندارى دارد، و در خود ذرّه‌اى از اين شرايط را نمى‌بيند!

[متن عربى‌] دوستى براى خدا و پيامبر ٦

١- يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ..

- مائده، آيه ٥٩.

٢- أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ ....

- بقره، آيه ١٦١.

٣- إذ قال أبو رزين العقيلى: يا رسول اللَّه ما الايمان؟ قال: أن يكون اللَّه و رسوله أحبّ إليك ممّا سواهما.