مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٢٠٨ - آثار بزرگان

آثار بزرگان‌

وهب بن منبّه مى‌گويد: در حكمت داود آمده است: شايسته است يك فرد خردمند، نسبت به زمان خود آگاه، و پاسدار زبان خويش باشد، و موضع خود را بشناسد.

عمر بن عبد العزيز گويد: هر كس مرگ را ياد كند، از دنيا به اندك راضى خواهد بود، و هر كس گفتار خود را با رفتارش بسنجد، از سخن نامربوط خوددارى مى‌كند.

آنچه از سخنان پيامبر ٦ و آثار ديگران در ستايش خاموشى نقل كرديم، ما را از ايراد مطالب بيشتر بى‌نياز مى‌سازد، بهتر آن است از گفتار سخن بى‌معنى خوددارى كنى.

بدان كه بهترين حالات آن است كه زبانت را از غيبت، دروغ، شوخى، دوگانگى و امثال اينها نگهدارى، و سخنى روا بگويى كه براى خود و براى هر مسلمانى بى‌زيان باشد، وانگهى سخنى را كه نياز بگفتنش نيست و ضرورتى براى گفتن ندارد، بر زبان نياورى زيرا تو هم وقت خود را ضايع كرده‌اى، و هم اينكه ارزش تو را به كار برد زبانت مى‌سنجند، و با زبانت گاهى، خود را به عنوان شخص پستى با شخص بهتر جابجا مى‌كنى، زيرا تو اگر عوض حرف زدن بينديشى، چه بسا كه نسيمى از نسيمهاى رحمت الهى بهنگام انديشه- به جان تو بوزد، (١) كه چقدر پاداش زياد بهمراه دارد! و اگر تو تهليل و تسبيح، تحميد و ذكر