مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٥١ - سرزنش ديگران

انس مى‌گويد: خداوند دنيا را سراى گرفتارى و آخرت را سراى جاويد قرار داده، و گرفتارى دنيا را وسيله‌اى براى پاداش آخرت و پاداش آخرت را عوض از گرفتارى دنيا قرار داده است، پس مى‌گيرند تا بدهند و گرفتار مى‌كنند تا پاداش بدهند.

حسن (٦٨) مى‌گويد: به دنيا توهين كنيد زيرا اين براى شما گواراتر است، و براى شما آسانترين چيز است.

خداوند متعال به دنيا وحى كرد: هر كس به تو خدمت كرد، بر او سخت گير، و هر كس به من خدمت كرد، پس تو هم به او خدمت كن.

مردى به حسن گفت: اى ابو سعد، وقتى كه گرسنه مى‌شوم ناتوان و ضعيف مى‌شوم و هر گاه سير مى‌شوم، از سيرى نفسم بند مى‌آيد؟ جواب داد: اى برادر دنيا سرايى است ناموافق، پس در پى سراى ديگر باش.

امير المؤمنين (ع) فرمود: «دنيا سراى گذراست و مردم در دنيا دو دسته‌اند، يك دسته خود را فروخته و هلاك و نابود ساخته‌اند، و دسته ديگر خود را خريده و آزاد ساخته و نجات داده‌اند.» (٦٩) و از آن بزرگوار است: «شما مردم در اين دنيا هدفى هستيد كه مرگها بر آن تير اندازى مى‌كنند، با هر جرعه نوشيدنى گلوگرفتگى است و با هر لقمه غذايى استخوانى گلوگير مى‌باشد، به هيچ نعمتى از نعمتهاى دنيا نمى‌رسيد، مگر اينكه نعمت ديگرى را از دست بدهيد.» (٧٠) انس در حديث مرفوعى از پيامبر ٦ نقل مى‌كند: «همانا خداوند دنيا را در پرتو نيّت آخرت مى‌دهد، امّا آخرت را با نيّت دنيا نمى‌دهد.» (٧١) حضرت على بن الحسين (ع) مى‌فرمايد: «از پستى دنيا در پيشگاه خداوند همين بس كه سر يحيى بن زكريا به عنوان هديه در طشت طلايى براى زناكارى برده مى‌شود، اين خود باعث دلدارى براى آزاده‌گانى است كه مى‌بينند فرومايه پستى از دنيا به خوبى كامياب مى‌شود، چنان كه آن زن بدكاره به چنين هديه‌