مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٤٣ - سرزنش ديگران

پيامبر ٦ فرمود: «دنيا سراى كسى است كه سرايى [در آخرت‌] ندارد، و سرمايه كسى است كه سرمايه‌اى [در آخرت‌] ندارد، و كسى كه بى‌خرد است براى دنيا مال و منال جمع مى‌كند، و آن كه نادان است، طالب شهوات و لذّات دنياست، و كسى كه ناآگاه است بر سر دنيا دشمنى مى‌كند، و شخص بى‌بصيرت بخاطر دنيا حسادت مى‌كند و آن كه يقين و باور به [مردن‌] ندارد، براى دنيا تلاش مى‌كند.» (٤٩) مالك بن دينار مى‌گويد: از اين جادوگر [دنيا] بترسيد كه دلهاى دانشمندان را جادو مى‌كند.

هر كه در دلش بخشى از ايمان باشد، به امروز و فردا كردن، خام نمى‌شود، شخصى كه در گرو: «سوف- ليتنى» (يعنى: بزودى، و اى كاش من ...) است، نابوديش در همان «سوف- ليت» است.

هر كس كه هدفش دنيا باشد، در دنيا و آخرت غم و اندوهش فراوان گردد! امير المؤمنين (ع) مى‌فرمايد: «چه قدر زود مى‌گذرند ساعتها در روز، و چه زودگذر است روزها در ماه، و چه قدر شتابان است گذشت ماههاى سال، و چه قدر زود مى‌گذرند سالهاى عمر!» (٥٠) از نخعى در باره تهيه منزل و ساختمان پرسيدند، گفت: وزر و وبال است و اجر و پاداشى ندارد. گفتند: مقدار بنايى كه ناگزير از آنيم؟ گفت: در آن صورت نه اجر و پاداش دارد، و نه وزر، وبال! سلمه احمر مى‌گويد وارد كاخ هارون الرشيد شدم، گفتم:

امّا كاخهاى تو در دنيا بزرگ و وسيع است، اى كاش كه پس از مرگ قبرت نيز وسيع مى‌بود! (٥١) حسن (٥٢) به كاخى گذر كرد، گفت: اين كاخ از آن كيست؟ گفتند:

متعلّق به اوس است. گفت: اوس، دوست داشت كه به جاى اين كاخ يك گرده‌