مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٤٢ - سرزنش ديگران

پيامبر ٦، نى را گرفت و دور انداخت و فرمود: «مقدارى چوب و مختصر تعمير و اصلاحى و سايبانى مانند سايبان حضرت موسى (ع) كه با معنويّت و شأن مسجد مناسبتر است.» (٤٤) و از آن بزرگوار نقل كرده‌اند كه: «محبوبترين جاها در نزد خداوند مساجد هر شهرى است، و مبغوضترين آنها بازارهاست.» (٤٥) و از آن گرامى است: «هر چيزى كثافتى دارد و كثافت مسجدها گفتن:

نه به خدا قسم، و آرى به خدا قسم، است.» (٤٦) و از آن حضرت است: «در آخر الزمان، مردمى بيايند كه مسجد مى‌روند و در آنجا دور هم مى‌نشينند، صحبت از دنيا و محبّت دنيا مى‌كنند، با آنها همنشين نشويد، خداوند به ايشان نيازى ندارد.» (٤٧) سعيد بن مسيّب مى‌گويد: «هر كس در مسجد بنشيند، در حقيقت همنشين خدا شده است، پس حق ندارد سخنى جز سخن خير بگويد.» مردى از اهل سمرقند از فضيل پرسيد: كدام يك را بهتر مى‌پسندى؟

مجاور مكه شوم، و يا اينكه به شام بروم؟ گفت: اگر انسان پرهيزگار باشى چه فرق مى‌كند كه در شام باشى يا مكه؟ حضرت عيسى (ع) مى‌فرمايد: من دنيا را به صورت پيرزنى ديدم كه دندانهاى ثناياش افتاده، و به هر نوع آرايشى خود را آراسته است، از او سؤال شد:

چند شوهر كرده‌اى؟ جواب داد: آن قدر زيادند كه شمار آنها را نمى‌دانم. سؤال شد: آيا همه آنها مردند، و يا تو را طلاق دادند؟ جواب داد: بلكه همه آنها را كشتم. گفتند: واى به حال همسران مانده‌ات، چگونه از شوهران گذشته‌ات عبرت نمى‌گيرند، و از تو نمى‌ترسند؟ امام حسن (ع) بيشتر اوقات به عنوان تمثيل در مورد دنيا مى‌فرمود:

«اى كسانى كه طالب لذّتهاى دنيوى هستيد، دنيا دوام ندارد براستى كه گول خوردن به سايه‌اى كه گذر است از نادانى است.» (٤٨)