إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٤ - باب چهارم در نكوهش دنيا

١- برس به آنچه كه از مال دنيا بدايت آشكار شود اگر رسيدى همانا بتو داده مى‌شود و نيز از تو گرفته خواهد شد و بدان كه تو اگر دنيا را طلب كنى بيخبرى باشى در ميان بيخبران.

٢- ولى مشكلات بسيار است و توقف در هنگام شك بهتر است، و اختيار ميكند اصلاح‌كننده‌ى در كارها تمام اصلاح كارش را از آدم پاك و پاكيزه.

و روايت شده كه اين كلمات بر دروازه شهرى پيدا شده، در صورت امكان فرصت را از دست مده، كارها را بعاقبت انديش واگذار، بر نفس اندوه و غصه روزى كه نيامده تحميل مكن، زيرا كه اگر آن روز بخاطر تو باشد خدا هم روزى ترا در همان روز ميرساند كارى مكن كه براى ديگران عبرت باشى و در جمع آورى مال اقتداء بمغرورين منما چه بسيار كس كه دنيا را جمع آورى كرده براى شوهر همسرش و سخت‌گيرى مرد بر نفس خويش افزودن خزينه و گنجينه غير خودش ميباشد.

خليل بن احمد گفته است همانا مرد مال را جمع ميكند براى يكى از سه نفر و تمام اينان دشمنانش باشند براى همسر همسرش، براى همسر پسرش، براى همسر دخترش پس دارائى مرد براى اين سه طايفه است اگر چيزى از او بجا بماند پس خردمند اندرز دهنده‌ى نفسش آن كس است كه از اين دارائى زاد و توشه براى سفر آخرتش بگيرد و ايشان را بر خويشتن مقدم ندارد.