إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٦ - باب سيزدهم سبقت در عمل

باشند پس اگر تو خردمندى و اندرز دهنده‌اى بنفس خويش مالت را با خودت بردار براى آخرتت و هيچ كس ازينان را بر خود مقدم مدار و چه نيكو سروده شاعر:

١- بپرهيز از محرمات خدا و فرمانبر فرمانهاى خدا را در هر كارى كه انجام ميدهى.

٢- و تو در اين دنيا بى‌شك و شبهه تجارت ميكنى براى سراى فردا ببين كه فردا با چه كسى سودا ميكنى.

و مردى شايسته و صالح گفت ببعضى از دانشمندان كه مرا اندرز ده آن مرد دانشمند فرمود: يك پند بتو ميدهم دانسته باشد كه همانا شب و روز در تو اثر ميگذارند و عمرت را كوتاه ميكنند تو هم در آن دو اثرى بگذار و عمل شايسته‌اى انجام ده و اين گفته را زمانى كه دور انديشى كند خردمند ميداند كه رساترين اندرزهاست و بدانشمندى گفته شد كه پسنديده‌ترين چيزها و شيرينترين آنها چيست در دل مؤمن؟ گفت يك چيز است و آن نتيجه كردار شايسته است از آن دانشمند پرسيدند كه پايان شادمانى چيست؟ گفت ايمن بودن از ترس هنگام مردن بعد باين دو شعر استشهاد كرد و گفت: