إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١ - باب اول اندرزهاى قرآن

گردند به وسيله بهترين زاد و بزرگترين توشه خداى آن روز را واقعه راجفه، طامّه، صاخّه، حاقّه، ساعة، يوم النشور، يوم الحسرة، يوم الندامة، يوم المسألة، يوم الندم، يوم الفصل، يوم الحق، يوم الحساب، يوم المحاسبة، يوم التلاق‌[١] يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌ ناميده آن روز كه ثروت و فرزند فائده‌اى ندارد مگر آن كس كه بيايد خدا را با دل پاك.

وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ‌

[١] روز قيامت واقعه ناميده شد بواسطه كثرت آنچه كه واقع مى‌شود در آن روز از سختيها و گرفتاريها، راجفه گويند زيرا كه رجف بمعنى اضطراب است و اضطراب مردم در آن روز زياد است.

طامه گويند زيرا كه طامه مصيبت بزرگ را گويند و آن روز بزرگ‌ترين مصيبت‌هاست براى گنه‌كاران.

صاخه گويند زيرا كه صاخه صيحه و صداى سخت را گويند در آن روز صداها و صيحه‌ها از شدت عذاب بلند شود حاقه گويند زيرا بمعنى ملس است و ملس كشاندن را گويند در آن روز مردم از گورستانها بسوى حساب كشيده ميشوند يوم النشور گويند زيرا كه در آن روز مردم از گورستان‌ها برانگيخته ميشوند يوم الحسرة گويند زيرا در آن روز مردم حسرت فراوان دارند.

يوم الندامة گويند زيرا در آن روز مردم از كرده‌هاى خويش پشيمانند يوم المسألة گويند زيرا آن روز روز سؤال و پرسش است.

يوم الفصل گويند زيرا كه در آن روز دشمنى‌ها قطع و جدا مى‌شود.

يوم الحق گويند زيرا كه حقايق در آن روز آشكار شود.

يوم الحساب گويند زيرا از مردم حساب ميخواهند.

يوم التلاق گويند امام فرمود در آن روز اهل زمين و آسمان يك ديگر را ملاقات مى‌كنند.