إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٧٩ - باب سى و سوم - نكوهش غيبت و سخن چينى

و حضرت فرمود: هر گاه از تو ببرادر مؤمنت نفعى نميرسد پس زيانى باو مرسان هر گاه او را شادمان نمى‌كنى غمگين و افسرده خاطرش مكن هر گاه او را ستايش نمى‌كنى نكوهش هم مكن.

و نيز فرمود بغض و حسد نورزيد بعضى از شما بعض ديگر را غيبت نكند بندگان خدا با يك ديگر برادر باشيد.

و نيز فرمود: زينهار از غيبت بپرهيزيد زيرا كه غيبت بدتر از زناست.

زيرا كه مرد زنا ميكند و بعد توبه مى‌نمايد خداوند هم توبه‌اش را قبول مى‌كند ولى صاحب غيبت آمرزيده نميشود مگر اينكه آن كسى را كه غيبت او را كرده از او راضى شود و حضرت رسول فرمود: در شب معراج بر گروهى گذشتم كه رويشان را با ناخنها ميكندند از جبرئيل پرسيدم كه اينان چكاره‌اند؟ گفت: ايشان كسانى هستند كه غيبت مردم را ميكردند.

و رسول خدا در يك سخنرانى بزرگى خطر ربا را خاطر نشان ساخت و فرمود: كه همانا يكدرهم از ربا گناهش از هفتاد زنا آنهم با كسانى كه محرمش باشند بزرگتر است و گناه بزرگتر ازين بردن آبروى مسلمانست.

و روايت شده است در تفسير گفته‌ى خداى تعالى: وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ[١] كه همز طعنه زدن در باره‌ى مردم است و لمز خوردن گوشت آنانست و سزاوار است براى كسى كه ميخواهد عيب‌جوئى ديگران را

[١] لمزه ١.