إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٥٠ - باب چهل و ششم - سخنان على و فرزندانش

نفسش را بازجوئى و بررسى كند پيش از آنكه او را بازجوئى كنند خدا او را وارد بهشت كند.

و نيز از حضرت على ٧ روايت شده كه به نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و اله عرضكردم براى من بيان فرمائيد تا براهنماى شما هدايت شوم حضرت در جواب من فرمود يا على هر كس را كه خداوند هدايت و راهنمائى كند براى او گمراهى و انحرافى نيست و هر كس را كه خدا گمراه كند براى او ارشاد و هدايتى نيست همانا خدا راهنما و آموزگار تو است و سزاوار است كه جز بسوى خدا بجائى نروى و خدا پيمان من و تو و شيعيان و دوستانت را تا روز قيامت گرفته كه جز راه او راه ديگرى را نه پيمائيم پس اينان شيعيان و دوستان من و صاحبان خرد باشند يا على بر خداست كه ايشان را در بهشت فرود آورد و آنان را در جايگاه پادشاهان جا دهد و سزاوار است كه اطاعت خدا را آنچنان كه سزاوار است بكنند.

و نيز روايت شده كه از حضرت صادق ٧ سؤال شد كدام يك از اعمال پسنديده بعد از معرفت خدا افضل و برتر است فرمود عملى نيست كه بعد از خداشناسى مساوى با نماز باشد و نه هم عملى بعد از نماز و خداشناسى مساوى با زكاة خواهد بود و نه هم بعد از زكاة عملى مساوى حج مى‌شود و اول و آخر تمام اين عملها معرفت ما خانواده است و بعد ازين اعمال چيزى مانند نيكى كردن ببرادران مؤمن و همراهى كردن ايشان مانند بخشيدن دينار و درهم نيست.

همانا درهم و دينار دو سنگى هستند كه مسخ شده‌اند بوسيله‌