إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧ - باب اول اندرزهاى قرآن

او را بسوى بهشت برد و هر كس قرآن را پشت سر افكند قرآن او را بسوى آتش كشاند و قرآن روشن‌تر راهنمائى است بسوى راه نيك هر كه سخن قرآن گويد راست گفته آنكه از طريق قرآن داورى كند دادگر است آن كس كه قرآن را بگيرد پاداش داده خواهد شد و آنكه عمل به قرآن كند كامياب است.

و نيز حضرت امير المؤمنين ٧ آنگاه كه مؤمنان را ستايش مى كرد فرمود: عمل‌كننده به قرآن اختيارش را به قرآن سپرده و قرآن زمام امر او را بدست گرفته پس قرآن جلودار و راهنماى اوست هر كجا كه بخواهد بار بگشايد قرآن او را فرود آورد و در هر كجا كه منزل بگيرد جايگاهش دهد و نيست براى نيكوئيها پايانى مگر اينكه قرآن او را بدان رهنمائى ميكند و نيست منزلى مگر اينكه او را بدان جا برد.

و نيز حضرت فرموده است كه قرآن ظاهرش شگفت انگيز و باطنش دريائى ژرف و بى‌پايان از حقايق است شگفتيهاى قرآن نابودشدنى نيست و مشكلات و اسرارش بپايان نميرسد تاريكيها برطرف نميشود مگر بواسطه قرآن پس انديشه كنيد و بپرهيزيد از بدى‌ها بسبب فرمان خداى تعالى كه ميفرمايد: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ‌[١] و بترسان ايشان را از روز قيامت هنگامى كه دلها بگلو آيد كه خشم خويش را فرو برند در آن روز براى ستمگران نه دوست و خويشى است و نه پارتيى كه به حرف آنان گوش دهد.

[١] مؤمن ١٨.