إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٠ - باب هجدهم - سفارشهاى لقمان به پسرش

بديگران، كردار نيك، كوتاهى آرزو و آرمان. محكم كردن ايمان فقيه شدن در دين، انديشيدن در قرآن، يادآورى آخرت، خاطر نشان كردن ناراحتى حساب، زياد بفكر و ياد مرگ بودن و مسلمانى را دشنام ندادن.

پيروى گنه‌كار را منما، ترك رفت آمد با خويشاوندان مكن بكردار زشت مردم خوشنود مشو كه تو هم مانند انجام دهنده‌ى آن كردار زشت خواهى بود، خدا را بياد بياور در مقابل هر درخت و كلوخ و سنگى بويژه هنگام سحرها و در هر حالى بياد خدا باش زيرا كه خدا يادكننده است يادكننده‌ى خود را و سپاس‌كننده است سپاس‌گزارش گذارش را و براى هر گناهى كه انجام ميدهى تجديد توبه كن چه آن گناه نهان باشد و چه آشكار.

بدان كه راست‌ترين سخنان كتاب خداست و مطمئن‌ترين عزت‌ها تقوا است، با شرافت‌ترين ذكرها ياد خداست، بهترين داستانها قرآن است: بدترين كارها بدعتهاست، بهترين هدايتها رهنمائى پيامبر است، بهترين مرگها شهيد شدن در راه خدا، و در خون طپيدن است بدترين كوريها گمراهيست بعد از هدايت، بهترين دانش آنست كه از آن بهره برده شود، بدترين كوريها كورى دل است.

دست بالا بهتر است از دست پائين (دستى كه ميدهد بهتر است از دستى كه ميگيرد) آنچه كه كم است و كفايت ميكند انسان را در دنيا بهتر است از آنچه كه زياد است و انسان را غافل از خدا مى‌كند بدترين پوزشها پوزش خواستن هنگام مرگ است، بدترين‌