إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٤ - باب هفدهم - مجازات زناكار و رباخوار

و گواه اين مطلب قول خداى تعالى است كه ميفرمايد: «ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ»[١] بيرون افكنده نميشود گفته‌اى مگر اينكه دو فرشته‌ى رقيب و عتيد آن را ضبط ميكند «وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ كِراماً كاتِبِينَ يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ‌»[٢] و همانا بر شما نگهبانان نويسنده است كه ميدانند چه كردارى انجام ميدهيد و نيز قول و گفته خداى تعالى كه ميفرمايد «وَ إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ‌»[٣] و اگر آشكار كنيد آنچه را كه در ضمير و نهاد شماست يا پنهان كنيد بهمانها شما را خدا بازجوئى ميكند.

باب هفدهم- مجازات زناكار و رباخوار

نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: كه همانا براى اهل دوزخ فرياديست از بوى (فرج) شرمگاه زناكاران پس بپرهيزيد شما از زنا كردن كه در آن شش خصلت بد است سه تاى آن در دنيا و سه تا در آخرت پس آن سه تا كه در دنياست يكى اينست كه آبروى انسان را مى‌برد دومى باعث فقر و تهى‌دستى مى‌شود سومى عمر زناكار را كوتاه ميكند و اما آن سه كه مربوط بآخرت است يكى سبب خشم و غضب پروردگار مى‌شود دومى سبب بدى حساب گردد سوم مجازات و عذاب زناكار را در قيامت بزرگ ميكند زناكاران روز قيامت مى‌آيند ولى از شرمگاه (فرج) آنان آتش زبانه ميكشد آنان از بوى گند شرمگاه‌شان (فرج) شناخته ميشوند كه زناكارند.

[١] ق ١٧.

[٢] انفطار ١٠.

[٣] بقره ٢٨٤