إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٢ - باب دوم در پاداش پند و اندرز

و نيز فرمود: بهترين بخشش و ارمغان پند و اندرز است خداى تعالى بحضرت موسى وحى فرستاد كه نيكى را بياموز و بديگران هم تعليم ده كه من آموزنده و يادگيرنده را روشن و نورانى كنم گور آنها را بطورى كه از تاريكى قبر نهراسند.

و روايت شده كه در محضر نبى اكرم از دو مرديكه يكى از آنان نماز واجبش را بجا مى‌آورد سپس مى‌نشيند خوبى و نيكى را بمردم آموزد اما مرد ديگر روزها را روزه‌دار است و شبها شب زنده‌دار فرمود: برترى اولى بر دومى مانند برترى من است بر مردم و خداى تعالى ستايش كرده است اسماعيل را بفرمايش خود كه ميفرمايد: إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا[١] همانا اسماعيل در وعده خويش ثابت و استوار بود او هم رسول و هم نبى بود، كسانش را فرمان نماز و زكات ميداد و در پيشگاه پروردگارش پسنديده بود.

و حضرت فرموده است كه بهترين انفاق مؤمن در پيشگاه پروردگار پنديست كه بدان پند اندرز ميدهد مردم پراكنده و گمراه را و خدا هم مسلم به آن پند نفع ميدهد ايشان را و اين موعظه بالاتر از عبادت و بندگى يك سال است.

پس گوش فرا ده اى خردمند پند و اندرز را و از ياد خدا غافل مشو و اعراض و دورى مكن بر هواى نفس پيروز شو و با نفس پيكار كن و آسوده خاطر باش زيرا كه خدا گوش براى تو قرار داده تا بوسيله‌

[١] مريم ٥٥.