إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٩ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب

و نيز بحضرت رسول گفته شده كه فلانى شب را خوابيد تا اينكه صبح شد فرمود: اين مرديست كه شيطان در گوشش ادرار كرده از خواب بيدار نخواهد شد و بعضى از پارسايان چنين بود كه تمام شبش را نماز ميخواند و چون سحر ميرسيد چنين ميگفت:

(١) اى ديدگان واى بر تو مرا خوشبخت كنيد به سبب ريختن اشك در دلهاى شب تار.

(٢) شايد تو در روز قيامت بهره‌اى ببرى در كاخهاى بهشتى از حوريان آنجا.

و بعضى از مردان خدا گفته در خواب ديدم كه گويا در كنار نهرى باشم كه عطر از آن جاريست و در اطراف آن نهر درختانى از لؤلؤ و نيستانى از طلا ناگاه كنيزانى آرايش كرده كه لباسهائى از سندس بهشتى پوشيده بودند ديدم گويا كه صورتشان ماه شب چهارده بود و آن كنيزان «سبحان المسبّح بكلّ لسان سبحانه سبحان الموجود في كلّ مكان سبحانه سبحان الدّائم في كل الازمان سبحانه» ميخواندند.

به آنها گفتم: شما چكاره‌ايد؟ پس اين شعر را گفتند:

(١) آفريده است ما را خداى محمّد براى كسانى كه شب زنده دارى ميكنند.