إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩٦ - باب پنجاهم يكتائى خداى تعالى

ثالث ثلاثة[١] يعنى خدا سومى از خدايانست.

و همين طور است گفته‌ى كسى كه ميگويد واحد، اراده ميكند نوع جنس را كه واحد نوعى است يعنى واحديست كه از يك جنس است با تمام واحدهاى عالم اين هم براى خدا درست نيست زيرا كه خداى تعالى را تشبيه بساير واحدها كرده و خدا بالاتر از اين است كه تشبيه بچيزى شود و اما آن دو معنى كه بر خدا جايز است اطلاق شود اينست كه خدا واحديست كه در اشياء شبيه و مانند و شريكى ندارد و همچنين است قول گوينده‌اى كه ميگويد او واحد است باين معنى كه احدىّ المعنى است يعنى تقسيم نميشود نه در وجود ذهنى و خارجى و عقلى و وهمى و خيالى.

مردى بحضرت صادق عرضكرد چه چيز را پرستش مى‌كنى؟ فرمود خدا را پرستش مى‌كنم عرضكرد آيا خدا را ديده‌اى حضرت فرمود ديدگان او را نمى‌بينند ولى دلها با نور ايمان او را مى‌بينند او با قياس كردن با موجودات ديگر شناخته نميشود: هيچ گاه در فرمانش ظلم و ستم نميكند اين خدائيست كه جز او خدائى نباشد او پروردگار من است باو توكل ميكنم و بسوى او بر ميگردم.

و نيز مردى بآن حضرت عرضكرد كه اى ابا عبد اللَّه خبر ده مرا از خدا كه در كجا باشد؟ حضرت فرمود واى بر تو، تو خبر ده مرا كه خدا در كجا نيست تا ترا خبر دهم كه كجا ميباشد مرد ديگرى پرسيد كه خدا هميشه ميداند و مى‌شنود و مى‌بيند حضرت فرمود

[١] اين قول نصرانيانست كه قائل باقانيم ثلاثه هستند- مترجم.