إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٠ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب
و نيز خداى سبحان ميفرمايد: «أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ»[١] كسى كه شب زندهدار است دلهاى شب در حالت سجود و قيام است و از آخرت بيم دارد و اميدوار رحمت خداست.
و خداى تعالى فرمود: وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً»[٢] و آنان كه شب را بروز آوردند براى پروردگارشان در حال سجود و نيز فرموده است «وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً»[٣] پس قسمتى از شب را بيدار باش بواسطهى خواندن نافله براى خودت شايد پروردگارت ترا براى مقام ارجمندى برانگيزاند.
و نيز فرموده «يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا»[٤] اى گليم بخود پيچيده اندكى از شب را برخيز نصفش را يا اندكى از آن را و قرآن را با نظم و ترتيب بخوان و خدا پيامبرش را نميخواند مگر براى امرى مهم و منفعت و از نبى اكرم روايت شده كه آبرو و شرف مؤمن به نماز شب است و عزتش در بىنيازى از مردم است.
و نيز فرموده: چون روز قيامت خدا مردمان اولين و آخرين را گرد آورد ندا دهندهاى صدا ميزند كه بپا خيزند شب زندهداران كه خداى را در دلهاى شب ميخواندند پس بپاخيزند گروهى اندك بعد از ايشان بحساب بقيه مردم رسيدگى شود.
و در حديث صحيح از رسول خدا نقل شده كه فرمود همانا
[١] زمر ١٢.
[٢] فرقان ٦٥
[٣] اسرى ٨١.
[٤] مزمل ٤