إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٦ - باب سيزدهم سبقت در عمل

وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ‌»[١] اى پيامبر دورى كن از آنان كه دورى از ذكر ما كرده و جز حيوة و زندگانى دنيا نخواسته اين است منتهاى دانششان و خداى تعالى فرمود، «وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً»[٢] و پيروى مكن كسى را كه دلش را بيخبر گردانديم از ياد ما و پيروى هواى نفسش را كرده و كار او تباه شد.

و حضرت امير المؤمنين ٧ فرموده كه: همانا ذكر جلوه دهنده‌ى دلهاست كه به سبب آنها اوامر و نواهى خدا را ميشنود و مى‌بيند و بدان نور مى‌بيند بعد از هدايت و پس از دشمنى بسوى خدا كشيده مى‌شود و خدا گشادگى و شرح صدر ميدهد بندگانش را در قسمتى از زمان و در دوران فترت و سستى و نجات مى‌دهد دلهايشان را و با خردمندانشان راز گويد بامداد كنند شب را بنور و روشنى و بيدارى در گوشها و چشمها و دلها و روزهاى خدا را بمردم يادآورى كنند[٣] كه با نافرمانى سپرى كرده‌اند.

آن روزها مانند رهنمايان دلهايند براى كسى كه بمقصد برسد راههائى كه ستايش كرده‌اند بواسطه راست بودن و آنان را مژده نجات داده‌اند و هر كه بطرف راست يا چپ برود راهش را نكوهش و مذمت كرده‌اند[٤] و او را از هلاكت ترساندند و اين روزهاى خدا با اين صفات كه گفته‌

[١] نجم ٢٩.

[٢] كهف ٢٧.

[٣] مراد از روزهاى خدا ائمه : باشد چنانچه روايت دارد

ُ لا تعادوا الايام فإنهم يعادوكم‌

.

[٤] مراد از راه چپ و راست دين يهود و نصارى باشد- مترجم.