إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٨ - باب يازدهم توبه و شرايط آن

١- بهره برگير از دنيا كه دنيا متاع و كالائيست همانا همت باقى نخواهد ماند.

٢- و پيش فرست از آنچه مالكى و حال اين كه تو زنده اى و صاحب اختيار هستى كه فرمانت اجرا و اطاعت مى‌شود.

٣- و فريب ندهد ترا كسى كه باو وصيت ميكنى كه خيلى از وصاياى مرد ناقص ماند و تباه گرديد.

٤- و عذرى براى من نبود كه اين مال را بديگرى بدهم و باو در باره مصرفش وصيت كنم اگر فريب نميداد.

١- هر گاه خواستى وصى و جانشينى براى خود بگيرى پس در دارائى خود وصى نفس خويش باش.

٢- بزودى درو كنى آنچه را كه كاشته‌اى روز قيامت، و ميوه نهالى كه كاشته‌اى بچينى روز حساب.