إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢١ - باب سيزدهم سبقت در عمل
سراى وحشت و وحدت قبر، مهيا شدن براى روز قيامت و رستاخيز.
و نيكو سروده هر كس سروده:
|
(اذكر الموت هادم اللذات |
و تجهز لمصرع سوف يأتى (١) |
|
ديگرى گفته:
|
(ما ذا تقول و ليس عندك حجة |
لو قد اتاك منغص اللذات (٢) |
|
|
(ما ذا تقول اذا دعيت فلم تجب |
فاذا تركت فانت في غمرات (٣) |
|
|
(ما ذا تقول اذا حللت محلة |
ليس الثقاة لاهلها بثقاة (٤) |
|
١- بياد مرگى كه در هم شكننده خوشيهاست باش و آماده براى خانه قبر باش.
٢- چه ميگوئى؟ و حال اينكه ترا دليل و برهانى نيست اگر بيايد ترا تيرهكننده خوشيها يعنى مرگ.
٣- چه ميگوئى؟ هنگامى كه خوانده شوى پس پاسخ و جواب ندهى پس هر گاه واگذاشته شوى تو در جهالت و نادانى باشى.
٤- چه ميگوئى؟ هر گاه وارد محلهاى شدى كه مردمان محل وثوق اطمينانى باهل آنجا ندارند.
باب سيزدهم سبقت در عمل
مصنف اين كتاب ميگويد كه: آگاه باش اى انسان و بيدار شو از خواب گرانت و بهوش بيا از مستى و هنوز كه مهلت دارى كردار نيك انجام ده پيش از آنكه مرگ در رسد و بخشش كن از آنچه كه در دست توست براى آخرتت زيرا پيش روى تو گردنهاى است كه عبور از آن