إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٨ - باب بيست و هفتم - خاموشى و سكوت

باب بيست و هفتم- خاموشى و سكوت‌

حضرت رضا ٧ فرمود: كه نشانه‌هاى فقه حلم است و حيا و خاموشى و سكوت درى است از درهاى حكمت همانا بوسيله‌ى سكوت كسب محبت و دوستى مى‌شود، سكوت باعث سلامتى و آسايش فرشتگان نويسنده مى‌شود: همانا سكوت راهنماى براى تمام خوبيهاست.

و حضرت امير المؤمنين فرمود: كه هميشه مرد مسلمان سالم است تا زمانى كه خاموش است پس هر گاه سخن گفت در نامه‌ى عملش يا ثواب و يا گناه نوشته مى‌شود.

و نيز رسول خدا بمردى فرمود: كه آيا ترا بر كارى كه خدا بواسطه آن ترا وارد بهشت كند رهنمائى نكنم عرضكرد بلى اى رسول خدا، فرمود: انفاق كن از آنچه خدا بتو عطا كرده، عرضكرد اگر چيزى نبود كه انفاق كنم فرمود: يارى كن ستمديده را عرضكرد اگر قدرت يارى نداشتم چه كنم؟ فرمود: سخن حق و خير بگو تا فايده برى يا اينكه خاموش باش تا سلامت بمانى.

و مردى بحضرت رضا عرضكرد مرا وصيت و سفارشى فرما حضرت فرمود زبانت را نگهدار تا عزيز باشى و شيطان بر تو چيره نشود كه ترا بسوى خود بكشد پس ترا خوار كند.

و حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود در وصيتى كه بفرزندش محمّد حنفيه كرد بدان كه زبان سگى است درنده اگر او را رها كنى اذيت مى‌كند ترا و چه بسا سخنى گويد كه نعمتى را از تو سلب كند و بلائى را بسوى تو بكشاند زبانت را نگهدارى كن آنچنان كه طلا و نقره‌ى‌