إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٣ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب
|
و سعيك ممّا سوف تكره عنده |
و عيشك في الدّنيا كعيش البهائم (٤) |
|
|
تسر بما يفنى و تفرح بالمنى |
كما سرّ باللذات في النّوم حالم (٥) |
|
|
فلا انت في اليقظان يقظان ذاكر |
و لا انت في النوّام ناج و سالم (٦) |
|
(١) آيا تو امروز خوابى يا بيدار چگونه لذت ميبرد از عمر كسى كه خوابست و سرگردان.
(٢) اگر تو بيدار باشى براى فردا اشك چشمت بر گونهات اثر ميگذارد و جارى مىشود.
(٣) روز تو اى مرد فريب خورده در بىخبرى و غفلت است و شبهايت در خواب سپرى شود و پستى و ذلت ترا سزاوار است.
(٤) و كوشش تو از چيزهائيست كه ناخوش دارى آن را و زندگيت مانند زندگى حيواناتست.
(٥) به آنچه از دست ميدهى شادى مانند شادى خوابيده از خوابى كه ديده است.
(٦) پس نه بيدارى زيرا كه بيدار بياد خداست و نه خوابى زيرا هر خوابيدهاى سالم است.
بعد گفته است: اى كسى كه شبها مانند مردارى افتادهاى و روزها كردار فاجران را انجام ميدهى و آرزوى منزلهاى نيكان را دارى خيلى دور است تا كى بيهوده آهن سرد ميكوبى.
و از نبى اكرم روايت شده كه فرموده: بيشتر فرزندان آدم در