إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢٨ - باب بيست و دوم - فضيلت نماز شب

شده كه امام صادق ٧ فرمود چنين است رغبت و ميل، كف دست‌ها را بسوى آسمان كرد و فرمود: اين است رهبت و ترس، پشت دستها را بطرف آسمان بلند كرد و فرمود: اين است تضرع و زارى و انگشت سبابه را بطرف چپ و راست بحركت در آورد و فرمود: اين است تبتل و دست را بلند كرد مقابل صورت فرمود: اين است ابتهال.

و فرمود: هنگام دعا كردن در حال ابتهال باشيد و كوشش كنيد اشك شما جارى شود اگر اشك نريزيد خود را شبيه به گريه‌كنندگان كنيد و هر كس قدرت ندارد كه نماز شب را ايستاده بخواند نشسته ادا كند.

و حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود: هر كس هنگام سحر هفتاد بار استغفر اللَّه بگويد در شماره‌ى آنان كه خدا در شأنشان فرموده:

وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ‌ خواهد بود و نيز فرمود: هر كس شبى هفتاد آيه از قرآن بخواند از بى‌خبران شمرده نمى‌شود. و گروهى از بزرگان گفته‌اند: شب را تا صبح بخوابى و صبح پشيمان شوى كه چرا ديشب تا صبح خوابيدم و نماز نخواندم بهتر است از اينكه تا صبح مشغول نماز باشى و بخود عجب و نازش كنى.

مردى از بنى اسرائيل گوسفندى قربانى كرد و پذيرفته نشد بدين جهت نفس خويش را نكوهش و سرزنش ميكرد كه قبول نشدن قربانى من بواسطه‌ى تو ميباشد كه خود پسندى و عجب كردى پس از آن صدائى شنيد كه باو گفت: خشم كردن تو بر نفست بهتر از عبادت هزار سال است مردى از مردان شايسته گفت: شبى خوابيدم و عبادت نكردم سپس گوينده گفت: در محضر پروردگار مى‌خوابى در صورتى كه او جايزه‌هاى بهشت را بين دوستانش بخش ميكند هر كس توقع جايزه‌ى‌