إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٦ - باب شانزدهم - نشانههاى قيامت

وقت باران فراوان ببارد ولى گياه كم برويد، نادان زياد و دانايان كم شوند، زمامداران ظالم زياد. مردمان امين كم.

پس در اين هنگام در نزديكى فرات كوهى است كه در آن معدن طلا پيدا مى‌شود مردم بر سر آن مى‌جنگند و يك ديگر را ميكشند بطورى كه از صد نفر نود و نه نفر كشته ميشوند فقط يكنفر سالم مى‌ماند.

مردى گفت با رسول خدا شبى نماز خوانديم مردى فرياد زد كه اى رسول خدا قيامت چه زمانى است سپس او را از پرسش منع كرد تا اينكه صورتش نورانى شد و نگاهى بطرف آسمان كرد و فرمود:

منزه است آفريدگار و گستراننده‌ى آن ساعت بعد فرمود: اى پرسش‌كننده‌ى از روز رستاخيز قيامت هنگام بدسرشتى زمامداران، سازش كارى قاريان دوئيت دانشمندان، و هنگامى كه امت من علم نجوم را تصديق كنند و قضا و قدر را تكذيب نمايند درين وقت است كه امانت بازيافت شمرده شود، صدقه و انفاق با اكراه داده شود، زشتكاريها آزاد، عبادت خدا را براى خاطر مردم طولانى كنند.

و فرمود: بخدائى كه جان من در دست اوست قيامت بپا نخواهد شد تا وقتى كه بر شما اميران فاجر و وزيران خائن حكومت كنند، عارفان ستمگران، قاريان فاسقان، و عابدان نادانان، خدا درهاى فتنه‌هائى كه روزگارشان را تاريك مى‌كند برويشان بگشايد.

پس در آن تاريكى حيران و سرگردان بمانند همان طورى كه يهود حيران و سرگردان بودند و در اين هنگام نقص در اسلام پيدا شود و مسلمانان دسته دسته شوند بطورى كه فرياد زنند خدا خدا.