إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥٠ - باب سيزدهم سبقت در عمل

بديدار دوستى دارد كوشش ميكند تا خود را باو برساند اى داود ذكر من براى ذاكرين من است و بهشتم براى اطاعت‌كنندگانم باشد و ديدار من براى دل باختگانم باشد و من ويژه دوستانم باشم و فرمود بر هر دلى خادمى است از شيطان پس هر گاه صاحبدلى ذكر و يادآورى خدا كند شيطان پنهان شود و هر گاه ذكر خدا ترك كند شيطان او را مى‌بلعد و بسوى خود ميكشد و گمراهش ميكند و طلب لغزش و سركشى از او مى‌نمايد.

و روايت كرده است كعب الاحبار كه خداى تعالى به پيغمبرى از پيغمبرانش وحى فرستاد كه اگر اراده دارى فردا مرا ملاقات كنى در بهشت جاويدان، بايد مانند غريبان نااميد بياد و ذكر من باشى و از خدا بيمناك باشى مانند مرغى كه در بيابان بى‌آب و علف زندگى ميكند و از ميوه درختان ميوه دار ميخورد چون او را شب فرا رسد بسوراخ و لانه‌اش برگردد كه مرغى وحشت ندارد از آن تاريكى شب و انس او با پروردگارش باشد.

رسول خدا فرمود كه همانا فرشتگان بر مجلسها و انجمنهاى ذكر خدا ميگذرند و بر فراز سر آنان مى‌ايستند بواسطه‌ى گريه‌ى آنان گريه ميكنند و بر دعاى آنان آمين ميگويند.

و هر گاه فرشتگان بآسمان پرواز ميكنند خداى تعالى ميفرمايد:

فرشتگان من كجا بوديد با اينكه خدا داناست كه در كجا بودند پس عرض ميكنند پروردگار ما تو داناترى كه ما در مجلسى از مجالس ذكر حاضر شديم پس آنان را ديديم كه ترا تسبيح كنند و تقديس نمايند و نيز طلب آمرزش از تو ميكنند از آتش تو ميترسند و اميدوار