إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٣٧ - باب چهل و چهارم - پرسش ابى ذر

نگاه بكفر و فجور آنها نمى‌كنم.

و در آن صحف پند و اندرزهائى بود كه بر خردمند سزاوار است كه شكست خورده‌ى نفس نباشد شبانه‌روز خود را چهار قسمت نمايد ساعتى براى نيايش و مناجات با پروردگار، ساعتى براى اينكه انديشه كند در قدرت نمائى پروردگار، ساعتى كه در آن ساعت نفسش را بازجوئى كند در كارهاى گذشته و آينده ساعتى كه در آن ساعت خلوت ميكند براى رسيدگى بحلال و حرام در خوردن و آشاميدنش.

و بر شخص عاقل و خردمند است كه سفر نكند مگر براى سه چيز اصلاح معاش، بدست آوردن زاد و توشه‌ى آخرت، خوشى در غير حرام و بر خردمند است كه بينا و داناى بعصر و زمانش و متوجه آبرويش باشد و زبانش را نگهدارد و هر كس كه سخن گفتنش را حساب كند نسبت به عملش كمتر سخن ميگويد مگر سخنانى كه فايده‌اى بر آن بار شود.

پرسيدم اى رسول خدا پس صحف موسى چه بود فرمود تمامش عبرت بود ازين قبيل مواعظ: شگفت است براى كسى كه يقين بمرگ دارد چگونه خوشحال است، جاى تعجب است براى كسى كه يقين بآتش دوزخ دارد چگونه مى‌خندد، شگفت است براى كسى كه دنيا و دگرگونيش را باهلش ديده كه از حالى بحالى ميكند بعد او اطمينان بآن دنيا دارد تعجب است براى كسى كه يقين بحساب فردا دارد چرا كردار نيك انجام نميدهد.

عرض كردم اى رسول خدا از آنچه كه در صحف ابراهيم و موسى ميباشد بر شما هم چيزى نازل شده فرمود بخوان اى ابا ذر: