إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣ - باب اول اندرزهاى قرآن

فرستاده شده و نيز از پيامبران آنان پرسش خواهيم كرد داستان آنان را بر ايشان بوسيله علم بازگو كنيم و نيز ما پنهان نه خواهيم بود وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ‌، مى‌نويسيم آنچه را كه پيش فرستادند و اثرهاى ايشان را و تمام چيزها را براى پيشواى روشن و آشكارا شمرديم و حسابش بدست اوست.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ[١] روزى كه تمام ايشان را خدا برانگيزاند سپس خبر دهد آنان را بكردارشان كه خدا ضبط كرده ولى خود آنان فراموش كرده‌اند و خداوند بر تمام چيزها شاهد و ناظر است‌ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى‌ يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا[٢] روزى كه ستمگر دو دستش را بدندان ميگزد، ميگويد اى كاش راهى با رسول فراگرفته بودم سپس خداى سبحان از رحمت خود نااميد نميكند آن كس را كه در حق خود بدى و ستم كرده و او را وعده‌ى پذيرش و قبولى توبه و دوستى بر آن داده است هر گاه توبه كند و بر گردد پس فرموده است:

وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً[٣] و هر كس بدى يا ستم كند خودش را بعد از خدا طلب آمرزش كند و خدا را مى‌يابد بسيار آمرزنده و مهربان‌ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌[٤] پروردگار شما رحمت را بر خودش واجب فرموده است همانا هر كس از شما عمل ناشايسته‌اى از

[١] مجادله ٧.

[٢] فرقان ٢٩.

[٣] نساء ١١١.

[٤] انعام ٥٤.