إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٢ - باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست

بيم دهنده‌ام و مرگ تغيير دهنده است ساعت و قيامت وعده‌گاه است و چون كه اين آيه نازل شد وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌[١] و بيم ده خويشاوندانت را.

بر كوه صفا بالا رفت خويشان را جمع كرد و فرمود: اى پسران عبد المطلب، و اى فرزندان عبد مناف، اى اولاد قصىّ خويشتن را از خدا بخريد زيرا كه من شما را از خدا بى‌نياز نمى‌كنم بهيچ وجهى اى عباس عموى محمّد و اى صفيه عمه محمّد و اى فاطمه دختر محمّد، سپس صدا زد هر مردى را بنامش و هر زنى را باسمش.

آگاه باشيد مردم روز رستاخيز مى‌آيند و ميگويند: محمّد از ماست و فرياد ميزنند اى محمّد! اى محمّد! من از شما دورى ميكنم بواسطه كردار ناپسندتان بخدا سوگند دوستان من از شما جز پرهيزگاران كسى نيست‌ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ‌[٢] گراميترين شما در پيشگاه خدا پرهيزگارترين شماست.

و روايت شده كه چون پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله مريض شد بهمان مرضى كه در گذشت از خانه خارج شد در حالتى كه دستمالى بسر بسته و بدوش امير المؤمنين ٧ و فضل بن عباس تكيه كرده مردم هم پشت سرش روان بودند سپس فرمود: اى گروه مردمان مرگ من نزديك شده مأمورم كه براى اهل بقيع طلب آمرزش از خدا كنم بعد رسول خدا آمد تا وارد بقيع شد بعد فرمود:

السلام عليكم يا اهل التربة يا اهل الغربة

درود بر شما اى گروه خاك‌نشينان و اى دورافتادگان.

[١] شعراء ٢١٤.

[٢] حجرات ١٣.