إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٥ - باب سيزدهم سبقت در عمل

منند و اهل طاعت من در نعمت من باشند و سپاسگزاران در فراوانى نعمت باشند و اهل معصيت را نااميد از رحمت خويش نگردانم اگر توبه كنند، من دوست آنانم و اگر بيمار شوند طبيب آنهايم و درد آنان را درمان كنم به محنت‌ها و معصيت‌ها مسلم آنان را پاك و پاكيزه‌ى از گناهان و عيبها كنم.

و حضرت علي بن الحسين ٧ فرمود: خرد رهنماى خوبيهاست و هواى نفس مركب گناهانست و فقه ظرف عمل است و دنيا بازار آخرت است و نفس تاجر و بازرگانست و شب و روز سرمايه و بهشت سود و استفاده‌ى اين تجارت و دوزخ زيان و ضرر اين تجارت است. بخدا تجارتى كه كسادى ندارد و سرمايه‌اى كه زيان ندارد خدا جمع كرده است تمام اين خصوصيات را در گفته‌ى خودش كه ميفرمايد:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ‌[١].

اى كسانى كه ايمان آورديد سرگرم و غافل نكند شما را مالها و فرزندانتان از ياد خدا و كسانى كه دل بآنها بندند پس ايشان زيانكارانند و نيز خداى سبحان فرموده‌ «رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ‌»[٢] مردانى كه باز نميدارد ايشان را بازرگانى و خريد و فروش از ياد خدا و نيز خداى تعالى فرمود: «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا

[١] منافقون ٩.

[٢] نور ٣٩.