إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥٠ - باب بيست و هفتم - خاموشى و سكوت

بديهاى او را ميپوشاند و هر كس خشم خود را فرو برد خداوند از عذابش او را نگهدارد و هر كس از خدا پوزش طلب كند خدا هم از او ميپذيرد.

مرد عربى برسول خدا عرضكرد مرا بر كردارى رهنمائى كن كه بآن عمل نجات بيابم، فرمود: گرسنه را سير كن، تشنه را آب ده، امر بمعروف كن، نهى از منكر بنما اگر بر اينها قدرت نداشتى زبانت را نگهدار زيرا كه بواسطه همين زبان شيطان بر تو چيره شود.

و فرمود: خدا در پيش زبان هر گوينده ايست. پس گوينده بايد پرهيز كند از سخنى كه رضاى خدا در آن نيست و بداند كه چه بر زبان مى‌راند.

و فرمود: هر گاه ديدى كه مؤمن خاموش و با وقار است باو نزديك شو زيرا كه او كلمات حكمت آميز گويد.

و حضرت عيسى بن مريم گفت عبادت ده قسم است نه قسمت آن در سكوت و خاموشى است يك بخش از آن در دورى از مردم است.

و در حكمت آل داود است كه بر عاقل است كه آشناى بزمانش و نگهدار زبانش و متوجه آبرويش و بيمناك از مطمئن‌ترين برادرانش باشد و هر كس بسيار بياد مرگ باشد باندك چيزى خوشنود مى‌شود و بيشترى از مشكلات زندگى بر او آسان شود و هر كس در سخنانش نسبت بكردارش حساب داشته باشد سخنش كم خواهد بود مگر در كارهاى خير.

و بدان كه بهترين حالات تو اين است كه زبانت را از غيبت و