إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٦٢ - باب چهل و هفتم دعا و بركت و فضيلت آن

اى جبرئيل شتاب كن در حاجت او زيرا كه من خوش ندارم صدايش را بشنوم.

اين كار زمانيست كه بنده نافرمانى خدا را نمايد و همانا بنده خدا را ميخواند ولى خدا بر او خشمگين است پس او را رد ميكند دوباره بنده خدايش را ميخواند خداوند ميفرمايد كه بنده‌ى من سواى من را نخواند و بدر خانه‌ى غير من نرفت پس منهم دعايش را مستجاب كردم.

پس بايد از؟؟؟؟؟ اجابت نااميد نشويد و بجاى ديگر نرويد و فاصله بين دعا كردن موسى و هرون در باره‌ى فرعون تا زمان مستجاب شدن چهل سال بود از آن وقتى كه خدا فرمود دعاى شما را مستجاب كردم تا زمانى كه مستجاب شد چهل سال طول كشيد.

و روايت شده كه در زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله تاجرى از مدينه بشام مسافرت ميكرد ولى با كاروانى نميرفت و توكل بر خدا داشت در يكى از سفرها دزدى سر راهش را گرفت و باو فرياد زد كه در جاى خود بايست تاجر ايستاد و بمرد دزد گفت مال مرا بگير و مرا واگذار دزد گفت ترا وانگذارم تاجر گفت پس بمن اجازه ده وضو بگيرم و چهار ركعت نماز بجا آورم دزد گفت هر چه خواهى انجام ده.

تاجر وضو ساخت و نماز گذارد بعد دستهايش را بسوى آسمان بلند كرد و گفت:

«يا ودود يا ودود يا ذا العرش المجيد يا مبدئ يا معيد يا ذا البطش الشديد يا فعالا لما يريد أسألك بنور وجهك الذى ملا اركان عرشك و أسألك بقدرتك التى قهرت بها على جميع خلقك و برحمتك‌