إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٠ - باب پنجم ترك دنيا
حسابگر تو است و گفته است كه رفاقت كردم در دنيا مردمى را كه بخدا سوگند باعث روشنى چشم بودند و كلامشان دارو و شفاى دلها بود، بخدا سوگند در حلال از شما پارساتر بودند نافلهها و مستحبات را كاملا بيشتر از شما رعايت مى كردند كه شما در واجب ملاحظه ميكنيد و اينان بخدا سوگند از كردار نيكو و اعمال پسنديده خويشتن بيمناكترند از كردار بد شما نسبت به آنها مجازات و كيفر ميشويد سوگند بخدا ترس آنان از آشكار شدن كردار خوبشان بيشتر بود از مشهور شدن كارهاى بد شما.
بخدا ايشان چنين بودند كه كارهاى خوب خود را پنهان ميكردند همان طور كه شما كار ناشايسته خويش را پنهان ميكنيد، با اين كه نيكوكارانند گريه ميكنند ولى شما گناه ميكنيد و خندانيد برگشت ما همه بسوى خداست، ستم آشكار شده، دانشمندان كم شدند از سنت خوددارى شده، كتاب دور افتاده، بدعت آشكار شده، مردم بازيگر شدند، يك ديگر بقرض ستايش ميكنند، مردم نيك از ميان رفتند و اراذل و پستها باقى ماندند.
نزديك است خدا را بخوانيد و جواب نشنويد و بر شما آشكار شود دستهاى بيگانگان مشرك و شما را كسى پناه ندهد و فريادرسى نداشته باشيد پس جواب را آماده كنيد كه از شما سؤال خواهد شد، بخدا سوگند اگر بر عيب يك ديگر آگاه مى شديد و پرده از روى كارها برداشته ميشد كسى كسى را دفن نميكرد.
و پيش فرستيد زيادى از مال خويش را كه همانا كسانى كه پيش