إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٤ - باب سيزدهم سبقت در عمل

مى‌بخشند اما در آخرت نه حقى بخشيده مى‌شود و نه پوزشى پذيرفته ميگردد و نه هم گناهى آمرزيده شود و نه گريه‌اى سودمند است.

و حضرت فرمود كه هيچ ترس و بيمى بيمناك‌تر از ترس و بيم روز قيامت نباشد كه بر او حسرت و اندوه مى‌باشد مرد براى بيهودگى و لهو آفريده نشده نگاه كنيد بگفته خداى تعالى كه ميفرمايد:

أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً‌[١] آيا انسان مى‌پندارد كه بى‌حساب و بى‌فايده واگذارده مى‌شود؟ أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً[٢] آيا گمان ميكنيد كه شما بيهوده آفريده شده‌ايد؟ هان اى برادران بدانيد كه عمر سرمايه بازرگانى و تجارت است كه سودش بزرگ و هر نفسى از آن عمر كوهى گران بهاست چگونه چنين نباشد؟ پيغمبر فرمود كه هر كس بگويد:

اشهد أن لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له الها واحدا فردا صمدا لم يتخذ صاحبة و لا ولدا

خدا بهر كلمه‌اى از اين كلمات ثواب چهل و پنج هزار هزار حسنه مى‌نويسد و چهل و پنج هزار هزار گناه از نامه عملش برطرف مى‌شود و چهل و پنج هزار هزار درجه بالا ميرود سپس جبرئيل (امر بر خدا) عرضكرد اى رسول خدا هر چيزى را مى‌شود شمرد و حساب كرد مگر ثواب گفتن‌

«لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له»

زيرا كسى ثواب لا له الا اللَّه را نميداند مگر خداى تعالى چنان كه ميفرمايد كه آن ثواب را براى تو و امت تو پس انداز كرده‌ام مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم.

و همانا خداى تعالى ميفرمايد ياد آوران و اهل ذكر من مهمان‌

[١] قيامة ٣٧.

[٢] مؤمنون ١١٧.