إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٧٤ - باب سى و دوم - خضوع و فروتنى

و مغفرتك فانى لا آمن الا بالخوف منك و لا اعز الا بالذل لك و لا افوز الا بالثقة بك و التوكل عليك يا ارحم الراحمين و خير الغافرين»

باب سى و دوم- خضوع و فروتنى‌

خداى تعالى در قرآن فرمايد: «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ»[١] مسلم رستگار شدند مؤمنان آنان كه در نماز ترسان و خاضعند مصنف كتاب ميفرمايد كه خشوع ترسى هميشگى براى دل است و آن نيز ايستادن بنده است در پيشگاه خداى تعالى با توجه و دل ترسان.

و روايت شده: كسى كه دلى ترسان داشته باشد شيطان بدو نزديك نشود از نشانه‌هاى خشوع بستن چشم از محرمات و صرف نظر كردن از علائق دنيا و شئون آن است خاشع كسى است كه آتش شهوتش را خاموش كند و آرزو و آمالش را آرام كند و جلوه دهد نور بزرگى خدا را در دلش پس آرزويش را بكشد تا آنگاه كه با مرگ روبرو شود اينجاست كه اعضايش همه خاشع شده‌اند اشك از ديدگانش جارى و افسوسش فراوان گردد و نيز خشوع رام شدن تمام بدن و دل است براى خدائى كه داننده‌ى رازهاى پنهانست.

خداى تعالى ميفرمايد: «وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً»[٢] و بندگان خاص خدا آنان كه روى زمين با تواضع و فروتنى راه ميروند و هر گاه با نادانان روبرو

[١] مؤمنون ٣.

[٢] فرقان ٦٢.