إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣١١ - باب چهلم - در نكوهش حسد

باب چهلم- در نكوهش حسد

خداى تعالى ميفرمايد: «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ‌»[١] بگو پناه ميبرم به پروردگار فلق بعد سوره را باين آيه ختم فرموده «وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ و از شر آدم حسود پناه بخدا ميبرم آنگاه كه حسدش را آشكار كند.

و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: از سه خصلت بپرهيزيد زيرا كه اين سه خصلت سرآمد تمام گناهانست. زينهار از تكبر و سركشى دورى كنيد زيرا كه تكبر شيطان را وادار كرد كه بر آدم سجده نكند پس خدا او را راند و نفرين كرد و زينهار از حرص و آز بپرهيزيد زيرا كه حرص و آز سبب شد كه آدم از آن درخت بخورد و خورد و از بهشت بيرون شد و زينهار از حسد بپرهيزيد كه كه قابيل را حسد وادار كرد بر كشتن برادرش هابيل و شخص حسود منكر است و خشمگين بقضاى خداوند.

بدان كه حسود بهره‌اى از حسد نميبرد و در تاويل گفته‌ى خداى تعالى چنين آمده «قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ‌»[٢] بگو اى پيامبر كه پروردگار من حرام كرده بديها را آنچه ظاهر باشد و آنچه پنهان. گفته شده كه مراد از فواحش نهان حسد است و خدا در بعضى از كتابهاى آسمانيش فرموده كه آدم حسود دشمن نعمت من است و حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود

[١] فلق ١.

[٢] اعراف ٣١.