إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤ - باب اول اندرزهاى قرآن

روزى نادانى انجام دهد بعد توبه نمايد و خويش را آراسته كند پس همانا خدا آمرزنده و مهربانست‌ وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‌ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ‌[١] آنان كه هر گاه كردار ناشايسته‌اى انجام دهند يا بر خود ستم كنند خدا را بياد آورند سپس براى گناهان خود طلب آمرزش كنند مگر غير از خدا آمرزنده‌اى هست؟ و كوشش هم بر كردار بدشان ندارند و خود اينان هم ميدانند.

وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً[٢] و اگر ايشان هنگامى كه خويشتن را ستم كنند و به پيشگاه تو بيايند و طلب آمرزش كنند از خدا رسول هم براى اينان طلب آمرزش كند خدا را مى‌يابند توبه پذير و مهربان خداى سبحان بندگانش را به لطيف ترين كلام و اميدوارترين اميدها خوانده و خويش بدلهاى آنان نزديك كرده از نظر لطف و مرحمت از خودش و وادار كردن آنان را كه ميل بسوى او كنند سپس فرموده است: قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌[٣] بگو اى بندگان من كه زيادروى در گناه كرده‌ايد از رحمت پروردگار نااميد نشويد همانا خدا تمام گناهان را مى‌آمرزد همانا او آمرزنده و مهربانست.

إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ[٤] همانا خدا

[١] آل عمران ١٢٩

[٢] نساء ٦٦.

[٣] زمر ٥٤.

[٤] نساء ٥٠.