إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٣ - باب دوم در پاداش پند و اندرز

آن حكمت و اندرز بشنوى و چشم براى عبرت گرفتن است از آفريده‌هاى آسمانها و زمين و از آنچه كه ما بين آسمان و زمين است از آفريدگان و زبان براى سپاسگزارى نعمت و ستايش پروردگار و خواندن قرآنست و دل براى انديشه كردنست خود را سرگرم آخرت و كارهاى مربوط بدان سراى كن تمام همت را بكارهاى آخرت گمار زيرا آنچه كه از دنيا بهره تو باشد بدون فكر و انديشه در آن بتو خواهد رسيد.

همانا امير المؤمنين ٧ فرموده: گروهى از مردم كه از همه بيشتر نماز خواندند و روزه گرفته‌اند بسوى بهشت عدن سبقت و پيشى گيرند هنگامى كه بدر بهشت رسند آنان را برگردانند و مانع از ورود در بهشت شوند.

سپس گفته مى‌شود چرا آنان را بايد برگردانند مگر در دنيا نماز نخواندند و روزه نگرفتند و طواف خانه خدا نكردند ناگاه صدائى از طرف خداى تعالى بلند شود و بگويد درست است كه اينان از همه بيشتر نماز خواندند و روزه گرفتند و حج و عمره بجاى آوردند ولى ايشان از پند و اندرزهاى قرآن و از خدا غافل بودند بدين سبب آنان را برگرداندند.

سالم از پدرش او از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله نقل ميكند كه آن حضرت فرمود: بهترين و دوسترين مؤمنين در پيشگاه خدا كسى است كه نفس خويش را در طاعت خدا قرار دهد و امت پيغمبرش را پند و اندرز دهد و در عيبهاى خويش انديشه كند و آنها را اصلاح كند و بداند و عمل كند و بياموزد.

و نيز انس گفت كه رسول خدا فرموده: آيا شما را بسخاوتمندترين‌