إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٥٢ - باب پنجاه و دوم - احاديث برگزيده

و مثل ثروتمندان با فقيران مانند عصا ميباشد در دست كور نابينا و از رسول خدا روايت شده كه خدا لعنت كند هر كس را كه ثروتمند را گرامى دارد بواسطه ثروتش و فقير را جسارت كند بواسطه فقرش و اين را جز منافق كسى نخواهد كرد و هر كس گرامى دارد ثروتمند را بواسطه ثروتش و اهانت و جسارت كند فقير را بواسطه فقرش در آسمانها دشمن خدا و پيامبران ناميده مى‌شود و دعايش مستجاب نميشود و حاجتش برآورده نخواهد شد.

و فرمود فقر ذلت است در دنيا و فخر است در آخرت ولى ثروت فخر است در دنيا و ذلت و پستى است در آخرت پس خوشا بحال آنكه فخرش در آخرت باشد و فرمود كسى كه بسيار منت بر فقيران بگذارد در دنيا و آخرت ملعونست كسى كه منت بر پدر و مادر و برادران و خواهران بگذارد از رحمت خدا و فرشتگان دور و نزديك بآتش است و دعائى براى او مستجاب نميشود و حاجتى برايش برآورده نميگردد و خدا در دنيا و آخرت باو توجه نميكند.

و فرمود هر كس كه مؤمن فقيرى را آزار كند بناحق پس گويا ده مرتبه مكه و بيت المعمور را خراب كرده و يك هزار فرشته مقرب را كشته و فرمود احترام مؤمن تهى‌دست و بينوا در پيشگاه خدا بزرگتر است از آسمانها و زمينهاى هفتگانه و فرشتگان و كوه‌ها و هر چه در زمين‌ها و آسمانهاست.

و از حضرت امير المؤمنين روايت شده كه جوانمردى در چهار چيز است تواضع داشتن با ثروت و گذشت با قدرت و نصيحت با دشمنى‌