إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣١٧ - باب چهل و يكم - زيركى و روشن بينى مؤمن

و درستى گفتارشان دارد پس واجب است كه بر مذهب شيعه بود و همانا راستى كليد تمام خوبيها و قفل در تمام باب بديهاست و هر كسى اين صفت را دارا باشد از تمام واديهاى گناه و رسوائيها و عيب‌ها نجات پيدا مى‌كند و حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود كه راستگو بر شريفترين جاهاى نجات قرار گيرد و گرامى باشد و دروغگو در مقامى بسيار پست باشد.

و حضرت نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرمود هميشه بنده راستگوست تا اينكه خدا نامش را در شماره راستگويان نويسد و هميشه دروغگوست تا خدا او را در رديف دروغگويان قرار دهد و راستى ستون دين و سبب نجات مسلمانان است و راستگوئى درجه‌اى است كه همتاى پيامبريست و سرچشمه‌ى جوانمردى و سبب رفاقت با پيامبرانست در بهشت چنان كه خداى تعالى مى‌فرمايد «فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً»[١] پس ايشان با كسانى هستند كه خدا نعمتش را بر آنان ارزانى داشته از پيمبران و راستگويان و شهيدان و مردان شايسته و اينان نيكو رفيقانى هستند و صادق اسمى است كه لازم است براى راستگوئى و صديق كسى است كه مبالغه‌كننده است راستى را در كردار و گفتارش، در تمام احوال تصديق ميكند عملش و گفتارش را و هر كس ميخواهد كه خدا با او باشد هميشه راستگو باشد زيرا كه خداى تعالى ميفرمايد: «إِنَّ اللَّهَ مَعَ‌ الصادقين» هميشه خدا با راستگويان است و آدم بازيگر بوى‌

[١] نساء ٧١