إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥٥ - باب بيست و هشتم - ترس از خدا

بعد فرمود: بخدا سوگند نيكان نتيجه بردند و اشرار زيان آيا ميدانى نيكان كيانند آنان كسانى هستند كه از خدا ترسيده‌اند و با اعمال شايسته باو نزديك شده‌اند در آشكارا و نهان از او ترسيده‌اند كفايت مى‌كند ترس خدا از حيث دانش و كافيست فريب خوردن از نادانى اى حفص هر كس دانش بياموزد و بآن عمل كند نامش در عالم ملكوت بزرگ نوشته مى‌شود.

همانا دانشمندترين مردم بيمناكترين آنانست از خدا و پارسا ترين ايشانست در دنيا مردى بآن حضرت عرضكرد كه مرا وصيتى فرما حضرت فرمود: بپرهيز از خدا در هر كجا باشى زيرا كه تو وحشت نمى‌كنى.

و حضرت صادق ٧ فرمود روزى رسول خدا نشسته بود ناگاه جبرئيل فرود آمد پس رسول خدا فرمود: اى برادر جبرئيل چرا ترا غمگين و افسرده خاطر مى‌بينم؟ عرضكرد چرا چنين نباشم امروز مناقيح جهنم را برداشتند حضرت فرمود: مناقيح جهنم چيست؟

عرضكرد كه خدا فرمانداد آتش را برافروختند هزار سال تا اينكه سفيد شد بعد از آن هزار سال تافتند تا سياه شد پس آن آتش سياه است و تاريك است بعضى از آن تاريك‌تر از بعض ديگر.

اگر يك حلقه از زنجيرهائى كه درازى آن هفتاد ذراع است بر فراز كوههاى عالم گذارده شود مسلم از گرمى آن زنجير آب خواهد شد و اگر قطره‌اى از آبهاى زقوم و ضريع جهنم در آبهاى اهل دنيا ريخته شود تمام اهل دنيا از بويش بميرند.