إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨ - باب اول اندرزهاى قرآن

و نيز خداى سبحان فرموده است: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ‌[١] و بيم ده ايشان را از روز رستاخيز هنگامى كه كار از كار گذشته باشد و ايشان در خواب غفلت باشند و ايشان ايمان نياورند أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ[٢] رستاخيز نزديك شد و جز خدا كسى آن روز را آشكار نميكند وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ‌- فاجابهم- أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ‌[٣] و بيم ده ايشان را از روزى كه عذاب آيد آنان را پس آنان كه ستم كرده‌اند ميگويند پروردگار ما يك مدتى عذاب را بتأخير اندازد تا نداى ترا پاسخ بدهيم و پيامبرانت را اطاعت كنيم در پاسخ آنان گفته شود مگر شما نبوديد سوگند ياد كرديد كه از براى شما زوال و نابودى نيست و جاى گزين شديد در كاخهائى كه ستمگران به خودشان ستم كردند و بر شما رفتار ما روشن بود كه با آنان چه كرديم و براى شما داستان‌ها بيان كرديم تا عبرت بگيريد.

أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ‌[٤] آيا اينان گمان نميكنند براى روزى بزرگ برانگيخته مى‌شوند روزى كه مردم براى فرمان خدا بپاخيزند يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً

[١] مريم ٤٠.

[٢] نجم ٥٨.

[٣] ابراهيم ٤٥.

[٤] مطففين ٣