إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥٦ - باب بيست و هشتم - ترس از خدا

سپس رسول خدا و جبرئيل گريه كردند پس خدا برسولش و و جبرئيل وحى فرستاد كه شما دو نفر را ايمن دارم از اينكه گناهى انجام دهيد كه سزاوار آن آتش گرديد ولى بايد هميشه از من ترسان باشيد. در قرآن سخن از ترس و بيم فراوان گفته شده مانند قول خداى تعالى كه ميفرمايد، «وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌»[١] و از من بترسيد اگر ايمان داريد و نيز فرمود: «فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ»[٢] پس از من هراس داشته باشيد.

و در ستايش گروهى فرموده: «يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ‌»[٣] ميترسند پروردگارشان را كه از بالاى سرشان عذاب فرستد و فرموده است «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌»[٤] و براى كسى كه از پيشگاه پروردگارش هراس داشته باشد دو بهشت است.

و نيز فرموده: «وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌»[٥] و هر كس بترسد در پيشگاه پروردگارش و مانع شود نفسش را و باز دارد پس بهشت جايگاه او است.

و نيز فرموده است: «إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ»[٦] جز اين نيست كه بندگان دانشمند خدا از او مى‌ترسند و ثمره علم ترس است و دانشى نيست براى كسى كه ترس از خدا ندارد خوف از خدا چراغ نفس است كه به آن هدايت مى‌شود از تاريكيش و خوف از

[١] آل عمران ١٦٩.

[٢] نحل ٥٣.

[٣] نحل ٦٢.

[٤] رحمان ٤٧.

[٥] نازعات ٤١.

[٦] فاطر ٢٦.