إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠٢ - باب بيست و يكم - ياد خدا

و زندگى ما را در خوبى ما قرار ده، مرگ ما را وسيله‌ى آسايش از هر بدى قرار ده، بار الاها از تو خواهانيم وسيله رحمتت را و غنيمت از هر خوبى و سلامتى از هر گناهى اى جايگاه هر شكايت‌كننده و برطرف‌كننده‌ى هر معصيت زيرا كه تو مى‌بينى و ديده نمى‌شوى و تو در ديدگاه بلندى قرار دارى از تو بهشت و هر چه كه ما را نزديك بآن ميكند خواهانيم از گفتار و كردار.

بار الها از تو خواهانم بهترين خوبيها را كه بهشت تو است و پناه ميبرم بتو از شر بديهاى خشم تو بار پروردگارا از تو ميخواهم بهترين چيزى را كه خودت ميدانى و پناه ميبرم بتو از بدترين چيزى را كه خودت ميدانى زيرا كه تو داننده‌ى پنهانى‌ها باشى.

و از ذو النون مصرى روايت شده كه گفت سنگى در بيت المقدس پيدا كردم كه بر آن نوشته شده بود كه هر ترساننده‌اى فراركننده است و هر اميدوارى طلب‌كننده است و هر گناهكارى وحشت زده است و هر اطاعت‌كننده‌اى انس‌گيرنده است و هر قناعت‌كننده‌اى عزيز است و هر درخواست‌كننده‌اى ذليل است.

پس درست در آن سخنان انديشه كردم ديدم ريشه‌ى هر چيزيست و ميگفت پيش بينى مى‌كنند مردم ولى مقدرات بر آنان خنده مى‌كند.

باب بيست و يكم- ياد خدا

خداى تعالى فرمود: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ»[١] پس ياد كنيد

[١] بقره ١٤٧.