إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٥ - باب شانزدهم - نشانههاى قيامت
شيوع پيدا كند، كاخها سر بفلك بكشد و بلند شود، قرآن با آواز و غنا بخوانند، اهل باطل بر اهل حق پيروز شوند.
امر بمعروف و نهى از منكر كم شود، نمازها ضايع و تباه شوند مردم از خواستههاى خود پيروى كنند و ميل بهواى نفس كنند، زمامداران ستمگر پيش افتند، پس آن زمامداران خيانت كنند وزيران مردمان فاسق باشند، حرص و آز در قاريان آشكار شود، نفاق و دوئيت در ميان دانشمندان ظاهر گردد.
پس درين هنگام بر مردم بلا نازل مىشود زورمندان ناتوانان را يارى نكنند مسجدها را زينت و آرايش نمايند، قرآنها را طلا كارى كنند بيسوادان بر فراز منبرها بالا روند، صفهاى نماز فراوان، صداى گريه و مناجات در مسجدها بلند شود، و بدنهاى متحد فراوان با زبانهاى مختلف گردهم جمع شوند، و دينشان لقلقهى زبان باشد اگر چيزى بآنها داده شود ستايش كنند و گر منع شوند بدگوئى و نكوهش نمايند.
به خردسالان رحم نكنند، پيرمردان را احترام نكنند، خود را بر ديگران مقدم دارند، حرمت و احترام يك ديگر را پامال كنند، در قضاوتها ستم كنند، بندگان بر آنان فرمانروا شوند، بچهها زمامدار شوند، تدبير كارها بدست زنان باشد، مردان با طلا و نقره خويش را زينت كنند، لباس ابريشم بپوشند، زنان لباسهاى بدن نما بپوشند، پيوند خويشاوندى را قطع كنند.
راهها ناامن مىشود، باجگيران را براى باج گرفتن نصب كنند تا با مسلمانان نبرد كنند و آنان را در اختيار كافران قرار دهند درين