إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٠ - باب پنجم ترك دنيا

٥- و شب را صبح كند در ميان گورى تنگ در زمين كه تمام ارتش و سربازانش از او دورى كنند.

٦- و چاره‌اى جز مرگ نيست كه نگهبانان و سربازانش بسوى ديگرى پراكنده كند.

١- و صبح ميكند در حالتى كه دشمنان او شادمان ولى دوستان او را واميگذارند و ميروند.

٢- با نفس خويش پيكار كن كسب خوش بختى نما پس هر مردى در گرو نفس خويش باشد.

و گفته است كه گروهى از ايشان هر گاه بزنى زيبا نگاه ميكرد چنين مى‌سرود:

١- اى گروه خوب رويان در آينده نزديكى ميميريد و صورتهاى شما زير خاك‌ها كهنه و پوسيده شود.

٢- اى صاحبان صورتهاى زيبا كه نگهدارى شد و بدن‌هاى سخت و تازه.

٣- چه نعمت آن بدن‌ها را زياد كنيد و چه كم بزودى بايد در