إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٩ - باب سوم زهد دنيا و ميل بعبادت

كه در دنيا پارسا نباشد و ميل بدنيا كند فقير دنيا و آخرت است هر كس در دنيا پارسائى كند مالك دنيا گردد و هر كس ميل بدنيا كند دنيا او را مالك شود.

نوف بكالى گفت شبى در خدمت حضرت امير المؤمنين ٧ بودم ناگاه از بستر خوابش بلند شد نگاهى بستارگان كرد سپس اين آيه را از سوره آل عمران قرائت فرمود: إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌[١] سپس فرمود: اينوف خوابى يا بيدار؟ عرضكردم بيدارم اى امير مؤمنان پس از آن فرمود: اى نوف خوشا بحال پارسايان در دنيا و دلباختگان آخرت اينانند كسانى كه زمين را بساط و خاكش را فرش و آب آن را گوارا قرار دادند، شعارشان قرآن و لباس افتخارشان دعا، سپس دنيا را بعاريت گرفته‌اند مانند عيسى بن مريم، اى نوف همانا خدا بحضرت عيسى بن مريم وحى كرد ببنى اسرائيل بگو كه داخل خانه‌اى از خانه‌هاى من نشوند مگر با دلهاى پاك و لباسهاى پاكيزه و زبان‌هاى راستگو و نيز اينان را آگاه كن كه مستجاب نميكنم دعاء هر كسى را كه حقى بر او باشد از بندگانم.

اى نوف همانا رسول خدا در اين ساعت از شب بلند مى‌شد و ميفرمود:

اين ساعتى است كه دعاى هيچ كس رد نميشود مگر آنكه باج‌گير، گمركچى، پاسبان و شاعرى كه هجو كند و صاحب دهل بزرگ و كوچك باشد و نيز بر عكس روايت شد، پيروى نكردم هيچ كس را كه گناه كند خدا را در باره تو بمانند اين كه پيروى كنى تو خدا را در باره خودت، كار برادرت را حمل بر صحت كن، گمان بد مبر بسخنى كه از آن‌

[١] آل عمران ١٨٧.