إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠١ - باب پنجاهم يكتائى خداى تعالى

محمّد صلّى اللَّه عليه و اله و امامان و پيشوايان از اهل بيت پيغمبر كند خدا دلش را بنور ايمان روشن نمايد و او را قدرت برهان و دليل عنايت كند و گفتار و كردارش را گواه حق قرار دهد چنانچه بعضى از شعرا گفته‌اند:

اندكست كسى كه كردار خير انجام دهد مگر در چهره‌ى او از خير نشانه‌اى باشد.

و پيغمبر فرمود كه ستون خانه‌ى خدا پايه‌هاى آنست و ستون دين خداشناسى و يقين داشتن بتوحيد و يگانگى خداست و خرد قامع است پرسيدند اى رسول خدا خرد قامع چيست؟ فرمود خوددارى از گناه و حرص داشتن بر اطاعت خدا و سپاسگزارى بر نعمت خوب خداست و از نشانه‌هاى خداشناسى زياد ترسيدن از خداست چنانچه خداى تعالى ميفرمايد: «إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ»[١] و همانا ميترسند خدا را بندگان دانشمند خدا.

اين ترس بواسطه‌ى اين است كه دانشمندان مى‌بينند خدا را در سرّ ضمير و دلهايشان خداشناسى آنان خداى تعالى را اين است كه او را در همه جا ناظر اعمال و حاضر ميدانند چنانچه خدا ميفرمايد:

«هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ»[٢] او با شماست در هر كجا كه باشيد پس هر چه معرفت بنده بپروردگارش بيشتر باشد ترسش از خدا بيشتر مى‌شود و هم چنين كارمندان سلطان هر چه باو نزديكتر باشند بيشتر از او

[١] سوره فاطر ٢٨

[٢] حديد ٤